Het ministerie van Financiën vindt goed werkgeverschap heel belangrijk en zegt goede zorg voor medewerkers hoog in het vaandel te hebben staan. Voor belastingdienstmedewerkers geldt daarom een strenge eis: niet alleen je fiscale zaken, maar ook je hele financiële situatie moet op orde zijn. De redenering is dat je anders kwetsbaarder bent voor fraude en chantage, wat een integriteitrisico oplevert.

Maar hier hoort daar toch ook een fatsoenlijk salaris bij? Je kunt niet enerzijds eisen dat mensen hun financiële verplichtingen kunnen nakomen, en anderzijds een salaris betalen waarmee dat nauwelijks lukt!

Antwoord
Dit is een terecht punt. Het ministerie van Financiën verwacht van belastingdienstmedewerkers dat zij hun financiële huishouding volledig op orde hebben, juist omdat financiële problemen hen kwetsbaarder maken voor fraude en chantage. Dat is begrijpelijk. Maar daar staat wel iets tegenover – of beter gezegd: daar hoort iets tegenover te staan.

Tussen werkgever en medewerker bestaan ongeschreven regels: de werkgever zorgt voor een goede beloning en waardering, en de medewerker weerstaat de verleiding van het grote geld dat vanuit de criminele wereld wordt voorgehouden. Dat onuitgesproken contract is de basis onder de integriteit van de organisatie.

Door belastingdienstmedewerkers, samen met hun collega's in het Rijk, als enige uit te sluiten van een salarisverhoging, worden die ongeschreven regels eenzijdig doorbroken. De werkgever verwacht nog steeds dezelfde integriteit, maar laat het daar tegenover aan zijn kant afweten. Dat levert niet alleen financiële risico's op wanneer medewerkers steeds moeilijker aan hun verplichtingen kunnen voldoen, maar ondermijnt ook het vertrouwen en de loyaliteit die de basis vormen van dat contract. En juist bij een organisatie als de Belastingdienst, waar medewerkers dagelijks in aanraking komen met grote geldstromen, is dat een risico dat je als werkgever niet zou moeten willen nemen.

‍